3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 26. lokatą w korpusie oficerów sądowych. 6 grudnia 1922 wyznaczono go na kierownika referatu II w Gabinecie Ministra Spraw Wojskowych. Współpracował z gen. Władysławem Sikorskim ówczesnym ministrem, mając jego pełnomocnictwo do występowania w izbach ustawodawczych. 27 grudnia 1924 został oddelegowany do komisji przy Prezesie Ministrów dla uporządkowania kwestii orderów wojennych w charakterze zastępcy Ministra. 9 stycznia następnego roku został wybrany członkiem Sadu Honorowego dla oficerów sztabowych przy MS Wojsk. na rok 1925. 2 grudnia 1930 Prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki nadał mu stopień pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 1. lokatą w korpusie oficerów sądowych. Jednocześnie zezwolił mu na nałożenie oznak nowego stopnia przed 1 stycznia 1931. 20 sierpnia 1931 został mianowany sędzią Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. Przydzielony do OK II.
W 1935 Prezydent RP na podstawie art. 13 ust. 1 lit. f Konstytucji, mianował go senatorem IV kadencji.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego udzielał się społecznie Lidze Morskiej i Kolonialnej oraz PCK.