Prócz wspomnianych wyżej działało 18 lóż I.O.O.F na Dolnym Śląsku, w tym aż pięć we Wrocławiu: „Morse”, „Moltke”, „Phönix, „Freundschaft” i „Caritas”. W latach 1925–1926 na swą siedzibę wybudowały nowoczesny budynek według projektu Adolfa Radinga przy obecnej ul. Hallera. Po dojściu Hitlera do władzy loże zlikwidowano, a dom został zaadaptowany na kino.
W związku z nową sytuacją polityczną loże Odd Fellows w Polsce podjęły wysiłki w celu oderwania się od Wielkiej Loży Rzeszy Niemieckiej. 17 marca 1920 r. w siedzibie poznańskiej loży „Kosmos” uchwalono utworzenie Wielkiej Loży Polski pod jurysdykcją amerykańskiej Sovereign Grand Lodge of the I.O.O.F. Loża ta została uroczyście zainstalowana 30 czerwca 1925 roku. Wielkim Sire’em został Wilhelm Warschauer. W roku 1930 została zorganizowana w Łodzi pierwsza w pełni polska loża „Navicula”, która w roku 1935 zmieniła nazwę na „Mickiewicz”. W roku 1934 powstaje w Warszawie loża „Ogniwo” i druga w Bydgoszczy loża „Humanitas”. Według księgi adresowej „Odd Fellows-Adressbuch für das Jahr 1932/33” w Polsce w 1932 r. było 368 członków Zakonu. Według danych Odd Fellows w roku 1937 członków było zaledwie 165. Likwidowano loże, między innymi w Toruniu i Grudziądzu.