mały|Żołnierze 17 Pułku Piechoty pod Isonzo ok. 1916-1917 r. Kraiński Pułk Piechoty Nr 17 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1674, a następnie 17 Pułku Piechoty Cesarstwa Austriackiego. Okręg uzupełnień nr 17 Lublana () na terytorium 3 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki czerwonobrązowe, guziki srebrne. Garnizony pułku W 1873 roku komenda pułku stacjonowała w Trieście, natomiast komenda uzupełnień oraz batalion zapasowy w Lublanie. W latach 1903–1914 komenda pułku oraz II, III i IV batalion stacjonowały w Klagenfurcie, natomiast I batalion w Lublanie.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 6 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy: 86% Słoweńcy, 14% różni. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne.