W Krakowie zaangażowała się w działalność emancypacyjno-uświadamiającą wśród kobiet robotnic. Postulaty zrównania w prawach pracowniczych i społecznych kobiet i mężczyzn często były tematem redagowanego i wydawanego przez nią od 1905 pisma Robotnica, organu prasowego Związku Kobiet skierowanego głównie do kobiet pracujących zawodowo. Od 1906 Robotnica stała się comiesięcznym dodatkiem do organu PPSD, zatytułowanego Naprzód. W styczniu 1910 wyszła za mąż za partyjnego współpracownika i kolegę, poznanego już w 1902 redaktora i działacza PPS i PPSD Władysława Gumplowicza. Związek małżeński zawarli w kościele ewangelicko-reformowanym. Od 1907 późniejsi małżonkowie, w sprawach partyjno niepodległościowych utrzymywali kontakty z Józefem Piłsudskim. Cecylia Gumplowiczowa od jesieni 1914 działała w Lidze Kobiet oraz wspierała Legiony Polskie w formacjach pomocniczych. Zmarła w Warszawie, gdzie została też pochowana na cmentarzu ewangelicko-reformowanym. Pośmiertnie odznaczona Krzyżem Niepodległości.
Cecylia Gumplowiczowa miała siostrę Esterę, która była doktorem medycyny, a także działaczką lewicową.