Nie otrzymał też sakry biskupiej, toteż jeszcze przez blisko jedenaście lat pozostał członkiem kurii papieskiej, przebywając w otoczeniu papieża Urbana II lub wykonując zlecone przez niego zadania. W 1088 zaniósł paliusz arcybiskupowi Anzelmowi z Mediolanu. Prawdopodobnie towarzyszył Urbanowi II przy konsekracji kościoła Świętej Trójcy w Cava we wrześniu 1092Uczestnictwo Hermana w tej ceremonii jest wspomniane jedynie w sfałszowanych dokumentach, jest jednak prawdopodobne, że fałszerz korzystał z autentycznych materiałów.. Uczestniczył także w synodach w Troia (marzec 1093) i w Piacenzy (marzec 1095), którym przewodniczył Urban II. 16 października 1096 dzięki jego wstawiennictwu papież wydał przywilej na rzecz klasztoru S. Pietro in Oliveto. Po śmierci arcybiskupa Arnulfa z Mediolanu (24 września 1097) Herman asystował przy elekcji nowego metropolity, którym został Anzelm de Buis. W kwietniu 1098 Anzelm przewodniczył synodowi prowincjalnemu w Mediolanie, w którym uczestniczył także Herman jako biskup elekt Brescii. Krótko po tym synodzie Herman, który od 11 lat był biskupem elektem, otrzymał wreszcie sakrę biskupią i stał się pełnoprawnym ordynariuszem Brescii. Zgodnie z ówczesnym zwyczajem konsekracja ta oznaczała rezygnację z tytułu kardynalskiego;