Sprawy dotyczące stanu cywilnego obywateli (śluby i rozwody) leżą w gestii sądów różnych gmin religijnych.
Deklaracja Niepodległości z 1948 roku formułuje podstawę prawodawstwa, które gwarantuje prawa wszystkim społecznościom zamieszkującym Izrael – począwszy od ochrony świętych miejsc, prawa do głosowania, obowiązkowej nauki do prawa do otrzymywania jednakowej zapłaty za jednakową pracę. Wszyscy obywatele Izraela są równi wobec prawa. Podstawową zasadą jest wolność słowa, prawo do zgromadzeń, wolność prasy i przynależności politycznej oraz prawo do strajku i demonstracji.
Obywatelstwo Obywatelstwo państwa Izrael przysługuje: osobom, które uzyskały prawo Powrotu zgodnie z ustawą o powrocie z 1950 roku; osobom zamieszkałym w Palestynie przed powstaniem Izraela; dzieciom obywateli Izraela; osobom, które uzyskały naturalizację.
Państwo Izrael prowadzi politykę odmawiania ekstradycji swoich obywateli innym krajom.
Podział administracyjny Izrael podzielony jest na 6 dystryktów (języku hebrajskim mehozot) i 15 poddystryktów (języku hebrajskim nafot). Każdy poddystrykt dzieli się dodatkowo na regiony, których jest 50.