Igrzyska olimpijskie w Lillehammer w 1994 r. były jej olimpijskim debiutem. Zajęła tam między innymi 4. miejsce w biegu na 5 km techniką klasyczną. Ponadto razem z Dybendahl, Nybråten i Nilsen zdobyła srebrny medal w sztafecie. Z bardzo dobrej strony zaprezentowała się na igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie zdobyła brązowy medal w biegu na 15 km stylem klasycznym oraz srebrny w sztafecie. Igrzyska olimpijskie w Salt Lake City były jej ostatnimi. Zdobyła tam brązowy medal w sprincie techniką dowolną oraz trzeci z rzędu srebrny w sztafecie.
Jej najlepszym sezonem w Pucharze Świata był sezon 1997/1998, kiedy w klasyfikacji generalnej zajęła 4. miejsce. W sezonach 1999/2000 i 2001/2002 dwukrotnie zajęła drugie miejsce w klasyfikacji sprintu. W sumie 20 razy zajmowała miejsce na podium, odnosząc trzy zwycięstwa.
Jej były mąż Giachem Guidon to były reprezentant Szwajcarii w biegach narciarskich.