Według legendy, gdy prześladowano chrześcijan i zmuszano ich do oddawania czci rzymskim bogom, podczas jednego z chrześcijańskich nabożeństw Tatianę (wraz z ojcem) pojmano i zaprowadzono do świątyni Apolla, aby złożyła ofiarę. Gdy święta pomodliła się na miejscu za oprawców, nastąpiło trzęsienie ziemi i bożek rozpadł się na części. Tacjanę poddano więc torturom: bito ją, wyłupiono oczy, ale jej rany bardzo szybko goiły się. Wypuszczony z cyrku lew, mający rozszarpać Tacjanę, nie zrobił jej krzywdy, a ogień, do którego została wrzucona, nie spowodował oparzeń ani śmierci.
Około 225–228 (źródła podają różne daty, miałoby to być za panowania Aleksandra Sewera), Tacjana została ścięta mieczem. Jej ojciec również został skazany na śmierć, gdyż nie chciał porzucić wyznawanej przez siebie wiary.
Kult Stosunkowo wczesny kult Tacjany został zaświadczony w Rzymie. Poza łacińską wersją jej żywota istniały także wersje greckie i starosłowiańskie. Ten ostatni fakt mógł zdecydować o popularności jej imienia na Rusi.
Dzień obchodów Jej wspomnienie liturgiczne w Cerkwi prawosławnej, Kościele greckokatolickim i ormiańskim, z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego, obchodzone jest 12/25 styczniaPodwójne datowanie., tj.