miasto stało się częścią Austrii, wchodząc w skład Galicji.
W latach 1918–1921, podczas wojny polsko–bolszewickiej, Łańcut był miejscem przetrzymywania jeńców z Ukraińskiej Armii Halickiej (powstał w nim pierwszy obóz w Polsce).
Podczas okupacji niemieckiej administracja tzw. Generalnego Gubernatorstwa wprowadziła dla miasta w 1941 roku nazwę Landshut.
W czerwcu 1942 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1500 Żydów. 19 sierpnia 1942 roku zostali wywiezieni do obozu w Pełkiniach, a część do obozu zagłady Bełżcu i tam zamordowani.
Struktura powierzchni Łańcut ma obszar 19,43 km² (2002)Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset, dostęp 14 września 2010., w tym: użytki rolne: 59% użytki leśne: 2%
Miasto zajmuje 4,3% powierzchni powiatu.
Demografia
Miasto liczyło w 2008 roku 18025 mieszkańców (31 grudnia 2008). Dane z 31 grudnia 2008 r.: Opis Ogółem Kobiety MężczyźniJednostka osób % osób % osób %Populacja 18 025 100 9493 52,67 8532 47,33Gęstość zaludnienia[mieszk./km²] 928,0 488,8 439,2
Według danych z 1 stycznia 2018 Łańcut liczył 17 777 mieszkańcówPowierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2018 r..
thumb|690x480px|center|Piramida wieku mieszkańców Łańcuta (2014)
Zabytki i atrakcje turystyczne