Arthur James „Archie” Robertson (ur. 19 kwietnia 1879 w Harthill w South Yorkshire, zm. 18 kwietnia 1957 w Peterborough) – brytyjski lekkoatleta, biegacz długodystansowy, mistrz i wicemistrz olimpijski.
Był Szkotem. Wychował się w rodzinie lekarza z Glasgow. W szkole dał się poznać jako utalentowany sportowiec. Początkowo zajmował się głównie kolarstwem, a lekkoatletyką dopiero od 25 roku życia.
Zajął 2. miejsce w mistrzostwach Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu przeszkodowym w 1907, a w 1908 zdobył tytuł mistrzowski (brytyjski i międzynarodowy) w biegu przełajowym, a w mistrzostwach AAA był 2. w biegu na 4 mile. Na igrzyskach olimpijskich w 1908 w Londynie startował w biegu na 3200 metrów przez przeszkody. W biegu finałowym zajmował początkowo dalsze miejsce, lecz na ostatnim okrążeniu ruszył w pościg za dwójką prowadzących. Wyprzedził Amerykanina Johna Eisele, a do zwycięzcy Arthura Russella z Wielkiej Brytanii zabrakło mu ok. 2 metrów.
Startował także w konkurencji biegu drużynowego na 3 mile, gdzie drużyna brytyjska z jego udziałem zdobyła złoty medal. Do klasyfikacji liczyły się miejsca trzech pierwszych zawodników każdego zespołu. Brytyjczycy zajęli 3 pierwsze miejsca indywidualnie (kolejno: Joseph Deakin, Robertson i William Coales). Robertson wystąpił również w biegu indywidualnym na 5 mil, w którym zajął 5.