Szpak, wróciwszy do domu, odkrywa włamanie i zgłasza to na milicję, która aresztuje Iwana Groźnego. W Rosji XVI wieku wojsko buntuje się przeciwko carowi. Tylko od Szurika zależy, czy uda się na czas przywrócić postacie do ich właściwych epok.
Film jest barwny, ale pierwsze i ostatnie sceny filmu są czarno-białe. Z fabuły wynika, że wszystkie sceny barwne były majakiem wynalazcy po otrzymaniu ciosu w głowę.
W 1973 dzieło Gajdaja było najchętniej oglądanym filmem w ZSRR, na który sprzedano ponad 60 mln biletów. W Polsce miał 510 tys. widzówGrzegorz Wiśniewski. Polsko-radzieckie stosunki kulturalne w latach siedemdziesiątych: współpraca kultur artystycznych. Wydawn. Poznańskie, 1980. . s. 208..
Obsada Aleksandr Diemjanienko jako Aleksander Timofiejew (Szurik) Natalja Sielezniowa jako Zina (żona Szurika) Jurij Jakowlew jako Iwan Groźny i Bunsza Natalia Kraczkowska jako żona Bunszy Władimir Etusz jako Szpak Leonid Kurawlow jako Żorż Miłosławski Sawielij Kramarow jako diak Feofan Natalia Gurzo jako siostra Szpaka Michaił Pugowkin jako reżyser Jakin Siergiej Filippow jako poseł szwedzki Nina Masłowa jako caryca Marfa