Włodzimierz – król Zety w latach 1102–1115.

Włodzimierz był synem Włodzimierza i bratankiem króla Konstantyna Bodina. Jego ojciec zginął w wojnach toczonych przez Zetę, przed wstąpieniem Bodina na tron w 1081 roku.

Po śmierci Bodina w 1101 roku władzę w państwie objął jego młodszy brat Dobrosław z pominięciem syna Bodina Michała. Władzy jego nie uznali pozostali przy życiu synowie Radosława, Bodinowego stryja. Do Raszki, stanowiącej terytorium zależne od Zety, zbiegł wówczas Kočapar Radoslavljević, by szukać pomocy u żupana Raszki. Wielki żupan Raszki Wukan skorzystał z okazji do zrzucenia zwierzchnictwa zeckiego i wyprawił się przeciw królowi Zety. W bitwie nad Moračą pokonał wojska Dobrosława, a na tronie Zety osadził Kočapara Radoslavljevicia. Dobrosław został pojmany i uwięziony w Raszce. Kočapar okazał się jednak władcą zbyt samodzielnym, zwrócił się wprawdzie po pomoc do żupana Raszki, nie miał jednak zamiaru słuchać go we wszystkim. Jeszcze tego samego roku Wukan ponownie wyprawił się przeciw Zecie i pozbawił Kočapara tronu, a osadził na Włodzimierza, ożeniwszy go najpierw ze swą córką.