Dość ironiczny może wydawać się fakt iż muzycy znacznie gorzej akceptowali kursy prowadzone przez Cage w odróżnieniu od artystów którzy podjęli jego myśl i ją rozwijali.
W październiku 1959 roku zaraz po studiach z Cage’em Brecht zorganizował swoją pierwszą samotną ekspozycje pod tytułem „Towards Events: An arrangement” w Reuben Gallery w Nowym Jorku stanowiła ona coś pomiędzy wystawą a performance’em, składała się z prac umożliwiających widzowi manipulowanie na różne sposoby – wydobywając dźwięki, zapachy i dotykalne kształty. Jedna z prac „Case” instruowała widza do odpakowania jej zawartości i użycia ich na sposób zgodny z ich przeznaczeniem. Praca ta później miała stać się Valoche ostatnim dziełem mnogim fluxusu nad którym George Maciunas „Przewodniczący” Fluxusu pracował jeszcze 19 lat przed swą śmiercią.
Późne lata Jego prace wielokrotnie brały udział w znaczących wystawach zbiorowych, choć on sam od roku 1989 mówił osobie jako o „emerytowanym z Fluxusu” Brecht stopniowo stawał się samotnikiem, w ciągu ostatnich 30 lat swojego życia zezwolił tylko na dwie wystawy retrospektywne swojego dorobku, obie wystawy odbyły się pod nazwą „A Heterospective” (co można rozumieć jako „Kolekcję Inności”).