W ciągu trzech miesięcy (rosła szybko jak bambus) Kaguya wyrosła na dziewczynę normalnego wzrostu. Odznaczała się tak niezwykłą urodą, że jej przybrani rodzice starali się ją ukrywać przed obcymi. Odnosili wrażenie jakby była zrobiona ze światła. Promieniowała w domu takim blaskiem, że ciemność nocy przemieniła się w jasność dnia. Z tego powodu nazywali ją Księżniczką Księżycowego Światła. Jej niezwykła postać, piękno i wdzięk trudne były jednak do ukrycia i wkrótce stały się słynne w całym kraju, co spowodowało napływ licznych konkurentów do jej ręki oraz zalotników i ciekawskich, którzy pragnęli ją chociaż zobaczyć. Ich trud jednak poszedł na marne. Mimo długich dni i nocy spędzonych wokół domu i licznych prób ujrzenia księżycowej piękności, musieli się poddać i większość z nich odeszła. Ponadto, dziewczyna odmawiała wyjścia za mąż za kogokolwiek.