Pierwszy z nich, książę Ishitsukuri (Ishitsukuri no Miko), miał przynieść z Indii świętą, kamienną misę żebraczą (na jałmużnę), która należała niegdyś do Buddy. Ten uznał jednak, że zdobycie oryginału przerasta jego możliwości. Nie udawszy się zatem wcale do Indii, kupił starą, kamienną misę w jednej ze świątyń w Kioto i wręczył dziewczynie jako wskazany przez nią przedmiot. Kaguya zauważyła jednak, że misa nie jest otoczona blaskiem, który powinien towarzyszyć świętemu przedmiotowi, i odprawiła oszusta.

Drugi pretendent do jej ręki, książę Kuramochi (Kuramochi no Miko), miał zdobyć gałąź drzewa rosnącego na mitycznej górze Hōrai-san usytuowanej na wyspie Hōrai (chiń. Penglai, według chińskich legend, Wyspie Wiecznej Młodości). Korzenie tego drzewa są ze srebra, pień ze złota, a gałęzie rodzą białe klejnoty (perły) jako owoce. On również postanowił uciec się do podstępu: zatrudnił znamienitych rzemieślników, aby wykonali dla niego sztuczną gałąź ze złota, srebra i drogocennych kamieni. Tak spreparowany podarek przedstawił swojej wybrance. Jednak gdy prezentował gałąź ukochanej, do bramy jej rezydencji zaczęli się dobijać zatrudnieni przezeń rzemieślnicy, domagając się zapłaty.