gdzie tensor krzywizny Ricciego, tensor metryczny, skalar krzywizny Ricciego, – tensor energii -pędu, stała grawitacyjna gdzie symbole Christoffela. Rozważamy przybliżenie słabego pola i granicę powolnych ruchów. Rozpatrujemy przypadek takiego ośrodka ciągłego, w którym ciśnienie jest zaniedbywalnie małe, gęstość materii jest mała i prędkość cząstki próbnej jest mała w porównaniu z prędkością światła w próżni, oraz że układ jest inercjalny. Słabe pole grawitacyjne i w przybliżeniu Minkowskiego opisane jest tensorem metrycznym:
gdzie metryka Minkowskiego-Lorentza, niewielkie zaburzenie oraz gdzie Wstawiając wyrażenie na metrykę, otrzymujemy niezerowe symbole Christoffela:
Równanie Einsteina przyjmuje postać
stosując metodę funkcji Greena, otrzymujemy jego rozwiązania,
gdzie jest pewną objętością przestrzeni. Rozwiązania różne od zera istnieją wyłącznie dla składowych oraz dla składowych Składowe i składowe są:
dla stacjonarnego zlokalizowanego rozkładu mas, otrzymujemy składowe równania Einsteina:
Przy czym gdzie jest potencjałem skalarnym pola grawitacyjnego oraz są składowymi pola wektorowego jest prędkością źródła pola grawitacyjnego. Ostatecznie równanie linii geodezyjnej przyjmuje postać:
czyli:
Einstein interpretował to równanie ruchu cząstki próbnej, w następujący sposób, mianowicie: