gdzie tensor krzywizny Ricciego, tensor metryczny, skalar krzywizny Ricciego, – tensor energii -pędu, stała grawitacyjna gdzie symbole Christoffela. Rozważamy przybliżenie słabego pola i granicę powolnych ruchów. Rozpatrujemy przypadek takiego ośrodka ciągłego, w którym ciśnienie jest zaniedbywalnie małe, gęstość materii jest mała i prędkość cząstki próbnej jest mała w porównaniu z prędkością światła w próżni, oraz że układ jest inercjalny. Słabe pole grawitacyjne i w przybliżeniu Minkowskiego opisane jest tensorem metrycznym:

gdzie metryka Minkowskiego-Lorentza, niewielkie zaburzenie oraz gdzie Wstawiając wyrażenie na metrykę, otrzymujemy niezerowe symbole Christoffela:

Równanie Einsteina przyjmuje postać

stosując metodę funkcji Greena, otrzymujemy jego rozwiązania,

gdzie jest pewną objętością przestrzeni. Rozwiązania różne od zera istnieją wyłącznie dla składowych oraz dla składowych Składowe i składowe są:

dla stacjonarnego zlokalizowanego rozkładu mas, otrzymujemy składowe równania Einsteina:

Przy czym gdzie jest potencjałem skalarnym pola grawitacyjnego oraz są składowymi pola wektorowego jest prędkością źródła pola grawitacyjnego. Ostatecznie równanie linii geodezyjnej przyjmuje postać:

czyli:

Einstein interpretował to równanie ruchu cząstki próbnej, w następujący sposób, mianowicie: