Historia Ecclesiastica Księga składa się z trzech części: Księgi I i II to zapis historii chrześcijaństwa od narodzenia Chrystusa. Po roku 855 jest to zwięzła lista papieży, kończąca się na Innocentym II. Te księgi zostały dodane do oryginalnego tekstu; powstały w latach 1136–1141. Księgi od III do VI to żywot św. Evroula i dzieje opactwa, oryginalny zaczyn całej pracy. Zaplanowane przed rokiem 1122, powstały w latach 1123–1131. Księgi czwarta i piąta pełne są zapisów dotyczących czynów Wilhelma Zdobywcy w Normandii i w Anglii. Te dotyczące wydarzeń sprzed roku 1067 mają niewielką wartość, jako w większości przepisane z wcześniejszych kronik: Gesta Normannorum Ducum Wilhelma z Jumièges i Gesta Guillemi Wilhelma z Poitiers. Odnośnie do lat 1067–1071 Orderic przepisał ostatnią część Gesta Guillemi, a dopiero potem jego praca nabiera pierwszorzędnego znaczenia. Od roku 1071 są to już teksty oryginalne, niezależnego autora. W księgach od VII do XIII sprawy kościelne schodzą na plan dalszy. Po nakreśleniu historii Francji za panowania Karolingów i wczesnych Kapetyngów, Orderic wziął się za wydarzenia znacznie mu bliższe, poczynając od roku 1082.