Malarstwo Holandii XVII w. thumb|left|190px|Frans Hals, Malle Babbe Świadectwo złotego wieku w Holandii którym było XVII stulecie stanowi wielka kolekcja malarstwa tej epoki jedna z największych w Europie zarówno pod względem ilości obrazów jak pod względem szerokości zakresu tematycznego. W berlińskim muzeum można oglądać dzieła niemal wszystkich ważniejszych osobistości XVII-wiecznej Holandii. Głównym akcentem jest szesnaście prac Rembrandta, w tym dzieła o tematyce staro- Mojżesz rozbijający tablice, Zuzanna i starcy, Samson i Delilah i nowotestamentowej Chrystus i Samarytanka, Przypowieść o bogaczu, portrety Autoportret, Portret Saskii, Portret Hendrickije Stoffels wątki rodzajowe Rozmowa mennonita Cornelisa Claesza z żoną Aaltje mitologiczne Gwałt Prosperiny, a ponadto Krajobraz z mostem. Ponadto wiele dzieł z oeuvre większości nauczycieli, uczniów Rembrandta oraz artystów związanych z jego kręgiem takich jak Pieter Lastman oraz Ferdinand Bol, Gerard Dou, Govert Flinck, Aert de Gelder i Philips de Koninck. Ze skromnej ilościowo twórczości Jana Vermeera w tutejszym muzeum znajdują się Kielich wina oraz Sznur pereł. Pokrewny wątek i styl prezentują dzieła Pietera de Hooch. W zakresie portretu prym wiedzie kolekcja dzieł Fransa Halsa m.in.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gemäldegalerie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.