Bywał ponadto w salonie literackim Jadwigi Łuszczewskiej (Deotymy).

Redaktor czasopism Równocześnie był redaktorem „Kuriera Warszawskiego” (od 14 I 1873 do 14 V 1876) i czasopisma „Ateneum” (w latach 1876–1880). Później redagował także „Gazetę Świąteczną”, przeznaczoną dla wsi.

Zgon, Pogrzeb Umarł 15 V 1900 roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 9 nr 74). Adolf Dygasiński, przyjaciel Hermana Benniego, wygłosił mowę pogrzebową (druk. „Tygodnik Ilustrowany” 1900, nr 27, s. 523-524), podkreślając jego wielką skromność, gołębią łagodność, miłość dla bliźnich, pogodę ducha mimo licznych przeciwności, gustowanie w towarzystwie wykwintnym, niechęć do światowej kariery i pogoni za sukcesem. Oddanie Benniego pracy dydaktyczno-wychowawczej docenili jego uczniowie. Na nagrobku widnieje napis: „Zacnemu swemu Dyrektorowi / w dowód wiernej pamięci / wdzięczni wychowańcy”. Zdaniem ucznia Benedykta Hertza, dyrektor Benni „był niski, tęgi, miał wysokie czoło, szpakowatą brodę i złote okulary”.