Podążył za swym nowym panem do Edessy, gdzie Baldwin założył swe państwo.
Po zdobyciu Jerozolimy w roku 1099 Fulcher towarzyszył Baldwinowi w podróży do tego Świętego Miasta, by dopełnić swych pielgrzymich obowiązków. Gdy Baldwin został królem w roku 1100, Fulcher przeniósł się wraz z nim do Jerozolimy, gdzie przypuszczalnie nadal pełnił obowiązki kapelana do roku 1115. Po 1115 został kanonikiem bazyliki Grobu Świętego, gdzie prawdopodobnie opiekował się relikwiami i skarbcem świątynnym. Fulcher zmarł wiosną 1127 roku.
Kronika Fulcher zaczął prowadzić zapiski późnym latem 1100 roku albo też wiosną 1101, w wersji, która nie tylko przetrwała, ale dotarła do Europy jeszcze za jego życia. Ta wersja została skompletowana około roku 1106 i została wykorzystana jako źródło przez Guiberta z Nogent, współczesnego Fulcherowi kronikarza europejskigo.
Miał w Jerozolimie co najmniej jedną bibliotekę do swej dyspozycji, gdzie znajdowały się listy i inne dokumenty dotyczące krucjaty. W tej bibliotece musiały znajdować się Historia Francorum Rajmunda z Aguilers, jak również Gesta Francorum, które posłużyły za źródła tam, gdzie Fulcher nie mógł liczyć na zeznania świadków.