Nie jest pewnym, czy te odstępstwa od poetyki powieści łotrzykowskiej wynikały ze świadomej intencji autora, by jego dzieło odgrywało rolę poważniejszą niż typowa satyra mimo zbliżonej do niej formy, czy też stanowiły zabieg mający na celu odwrócenie od powieści uwagi krytyki surowo reagującej na niemoralne wątki we współczesnej literaturze.
W odniesieniu do Przygód Francjona używany był termin "powieść realistyczna", który jednak nie utożsamiał utworu z dziełami reprezentującymi nurt realistyczny w literaturze późniejszej. Podkreślał on jedynie fakt, że Sorel w swoim utworze celowo rezygnował z panującej konwencji pisania o wydarzeniach wzniosłych i stylem wysokim, by ukazywać problemy bliższe czytelnikowi, w sposób umożliwiający mu utożsamienie się z bohaterem. Równocześnie dzieło w specyficzny sposób mieszało elementy obyczajowej satyry i krytyki wszystkich grup społecznych (obraz każdej z nich wprowadzany był w toku kolejnych przeżyć Francjona) z epizodami nierealistycznymi i niezwykłymi zbiegami okoliczności.