Podczas I wojny światowej był jednym z sześciu członków komitetu organizacyjnego armii polskiej we Francji, powstałego jeszcze przed powołaniem komitetu werbunkowego. Wraz z Wacławem Gąsiorowskim ogłosił Apel do Polaków (Appel aux Polonais), wzywający do wstępowania w szeregi armii francuskiej. Stracił w walkach I wojny światowej dwóch synów (Jana Kazimierza i Jerzego).
W 1919 kupił majątek Szalajewo pod Poznaniem, a w 1921 otrzymał tytuł profesora bakteriologii Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego. Pomimo tego pozostał za granicą Polski i kontynuował pracę naukową w Paryżu.
Znany był we Francji także jako społecznik i orędownik sprawy polskiej, a za sprawą swojej partnerki życiowej Lilli Ciechanowskiej miał kontakt z wieloma artystami, którzy emigrowali z Polski. W swoim domu w paryskiej dzielnicy założył towarzystwo organizujące pomoc dla nich pod nazwą Spójnia – Polski Komitet Obywatelski, goszcząc m.in. Wacława Gąsiorowskiego, Bronisława Laskownickiego, Wincentego Lutosławskiego, Stanisława Przybyszewskiego, Władysława Reymonta i Stefana Żeromskiego. Należał do Towarzystwa Polskiego Literacko-Artystycznego.
Odznaczony Orderem Legii Honorowej oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.