Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. <nr>W tym czasie (bez 2. batalionu) wchodził w skład 5 Brygady Piechoty w Innsbrucku należącej do 3 Dywizji Piechoty, natomiast 2. batalion wchodził w skład 18 Brygady Piechoty w Pradze należącej do 9 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy pułku w 1914 roku: 95% – Czesi, 5% – inni. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał jeden batalion do 94 pułku piechoty. Jednocześnie jego IV batalion przemianowano na I batalion.