W sezonie 1977 rozpoczął współpracę ze stajnią BRM. Po dwóch rundach zerwał jednak kontrakt z zespołem. Do wyścigów powrócił jeszcze za sprawą ekipy byłego mistrza świata, Johna Surteesa, jednakże tam również nie było najlepiej i po trzech wyścigach (z których tylko do jednego zdołał się zakwalifikować) ponownie zakończył współpracę.
Po Formule 1 Po nieudanej przygodzie w F1, Perkins wrócił do Australii. W roku 1979 zakończył tytułem mistrzowskim Rothmans International Series (australijska Formuła 5000). W 1981 zadebiutował w australijskich wyścigach samochodów turystycznych (ATCC), w których startował aż do roku 2003 (od 1999 roku znanych pod nazwą V8 Supercars). Najlepiej spisał się w latach 1994-1995 oraz 1998, kiedy to w klasyfikacji generalnej zajął czwarte miejsce.
Oprócz tego wielokrotnie uczestniczył w długodystansowym wyścigu Bathurst 1000, w którym to zwyciężył sześciokrotnie, w latach 1982–1984, 1993, 1995 oraz 1997.
W latach 1986–2008 prowadził własny zespół Perkins Engineering w ATCC/V8 Supercars. W 2008 roku został wpisany do V8 Supercars Hall o Fame. Jest ojcem Jacka Perkinsa, który również jest kierowcą wyścigowym (startuje m.in.