Wczesne badania kliniczne I fazy wykazały, że sugammadeks nie wpływa na działanie takich leków, jak: leki stosowane we wprowadzeniu do narkozy (propofol, tiopental) narkotyczne leki przeciwbólowe (fentanyl, remifentanyl) antybiotyki (wankomycyna, gentamycyna) leki rozszerzające oskrzela (salbutamol, aminofilina) leki działające na układ krążenia (atropina, digoksyna, efedryna, fentolamina, werapamil) steroidy (kortyzon, hydrokortyzon) anestetyki wziewne (sewofluran)
Mechanizm działania thumb|left|Enkapsulacja rokuronium przez sugammadeks Proces wiązania rokuronium przez sugammadeks można podzielić na dwa etapy. Pierwszy polega na bezpośredniej enkapsulacji leku zwiotczającego przez sugammadeks. Ten proces zależny jest w dużej mierze od dawki i obejmuje te cząsteczki rokuronium, które znajdują się w postaci niezwiązanej z receptorem nikotynowym, zarówno w tkankach, jak i w osoczu. Dzięki badaniu mikrokrystalograficznemu wykazano, że część steroidowa cząsteczki rokuronium umieszczona jest w pierścieniu hydrofobowym, natomiast dodatnio naładowany azot otoczony jest ujemnie naładowanymi grupami karboksylowymi. Wytworzone wiązanie jonowe, wodorowe oraz siły van der Waalsa uniemożliwiają cząsteczce rokuronium wydostanie się, a co za tym idzie – wiązanie z receptorem.