Reforma zniosła także zwyczaj odmawiania nieszporów przed południem w czasie Wielkiego Postu. Zniesiono własną ostatnią Ewangelię, z wyjątkiem mszy w Niedzielę Palmową, której nie poprzedza święcenie palm (wtedy jako ostatnia Ewangelia jest odczytywana Ewangelia z obrzędu święcenia palm), oraz trzeciej mszy w święto Bożego Narodzenia. Zmieniono hierarchię dni liturgicznych. Zniesiono mianowicie rangę semiduplex pozostawiając duplex i simplex. Niedziele semiduplex stały się duplex, a pozostałe dni semiduplex zostały zredukowane do simplex. Podniesiono tym samym rangę niedzieli. Zniesiono część modlitw brewiarzowych.
W książce The Simplification of the Rubrics, objaśniającej zmiany, abp Annibale Bugnini stwierdził, że dekret wprowadzający zmiany jest przede wszystkim mostem pomiędzy starym a nowym i wskazuje kierunek odnowy liturgicznej.
Zobacz też Oremus et pro perfidis Judaeis Pierwsza komunia święta Reforma liturgiczna soboru watykańskiego II
Przypisy 7 16, 1942, AAS, 1942. AAS 1941, 516. AAS 1944, 44. AAS 1946, 349–354. AAS 1949, 31–33. AAS 1951, 128–137. AAS 1952, 542–546. AAS 1953, 15–24. AAS 1956, 153. AAS 1957, 425. AAS 1959, 795. Bradshaw, 162–163. March 19, 1957, AAS 1957.