Przewidywało ono:

zaniechanie przez partyzantów ataków na konwoje i posterunki w rejonie Salangu.

pozostawienie w Anowarze (głównej bazie radzieckiej w Dolinie) 300 osobowego oddziału spadochroniarzy radzieckich i umożliwienie ich zaopatrywania droga lądową.

zaniechanie przez siły radziecko-rządowe jakichkolwiek działań zaczepnych w Dolinie.

Kolejne propozycje rozejmu Masud otrzymywał w 1982, 1984, 1987 i 1988 roku, które jednak odrzucał, czując się panem sytuacji.

Mityczną wręcz nieuchwytność „Lwa Pandższiru” często tłumaczy się jego „układami” ze specsłużbami afgańskiej armii rządowej i 40 Armii. Miał podobno zawsze wiedzieć wcześniej o planowanych przeciwko niemu operacjach i ich przebiegu.

Zobacz też Operacja „Pandższir-82” Operacja „Pandższir-84”

Bibliografia

Przypisy

Kategoria:Bitwy w historii Afganistanu Pandższir