Od 1905 roku języka polskiego uczono kilka godzin tygodniowo.
Z początkiem XX wieku w przeważającej większości jej uczniami były dzieci z granic samej ówczesnej wioski, ale spotykało się uczniów z innych miejscowości: Suchowoli, Strzegomia, Mucharzewia, Niekrasowa, Mikołajowa i Osieka, które mogły uczęszczać do I i II klasy. W kolejnych latach przybywało nowych uczniów, zaczął się okres problemów lokalowych, na nowe sale lekcyjne przeznaczono pokoje dla nauczyciela. Niewielkie wymiary ówczesnego budynku szkoły nie mieściły wszystkich uczniów, dlatego zaczęto wynajmować pomieszczenia u okolicznych gospodarzy. W latach 1921–1939 do szkoły uczęszczało przeciętnie około dwustu uczniów.
Żadne źródła, zarówno pisane, jaki mówione (zachowane w pamięci ludności miejscowej) nie wskazują na to, aby w okresie I i II wojny światowej w szkole odbywały się odbywało się nauczanie. Niewiele też wiadomo o okresie dwudziestolecia międzywojennego i powojennym, rodzącego się wówczas PRL–u w szkole.
Stary drewniany budynek szkolny służył społeczności lokalnej do końca lat siedemdziesiątych XX w. Wtedy siedzibę szkoły przeniesiono do ówczesnego domu nauczyciela. Zaniedbany budynek spłonął w marcu 1983 roku, pozostały po nim jedynie fundamenty.