thumb|Ilustracja z Ramajany Ji Xianlin (ur. 6 sierpnia 1911 w Linqing w prowincji Szantung, zm. 11 lipca 2009 w Pekinie) – chiński historyk, paleograf i pisarz.
Ukończył szkołę podstawową, średnią i uniwersytet w Jinan, następnie w 1930 roku rozpoczął studia na pekińskim Uniwersytecie Tsinghua, gdzie uzyskał tytuł magistra literatury zachodniej. W 1935 roku, w ramach wymiany studenckiej, wyjechał do Niemiec, gdzie na Uniwersytecie w Getyndze studiował język pali, sanskryt i języki tocharskie. Tam też w 1941 roku doktoryzował się.
W 1946 roku powrócił do Chin, gdzie jako profesor Uniwersytetu Pekińskiego rozpoczął pracę w nowo utworzonej katedrze języków wschodnich. Specjalizował się w historii i kulturze starożytnych Indii. W 1956 roku został przewodniczącym wydziału nauk społecznych Chińskiej Akademii Nauk.
W czasie rewolucji kulturalnej potajemnie przełożył na język chiński Ramajanę. Swoje wspomnienia z tego okresu opisał w wydanej 1998 roku autobiografii Życie w oborze.