Węgrzy dążyli do niepodległości, jednak związek z bardziej zamożną i bardziej uprzemysłowioną Austrią również był korzystny. Powstały dwa odrębne państwa, mające odrębne rządy, odrębne parlamenty, ale wspólnego monarchę – cesarza w Austrii (Przedlitawii), a króla na Węgrzech (Zalitawii; oficjalnej koronacji dokonano w 1867). Ugoda weszła w życie po koronacji i oficjalnym uznaniu przez nowego króla ustawy zasadniczej. Pierwszym premierem rządu węgierskiego został hrabia Gyula Andrássy.
Oprócz monarchy wspólnymi instytucjami były: ministerstwo spraw zagranicznych, ministerstwo wojny oraz specjalne ministerstwo finansów, które opłacało koszty tych dwu resortów. Wspólny budżet właśnie dla wspólnych spraw uchwalać miały delegacje obu parlamentów, austriackiego, czyli Rady Państwa, i sejmu węgierskiego. Delegacje te zbierały się raz w Budapeszcie, a raz w Wiedniu, ale obradowały i głosowały osobno. Równocześnie ustanowiono podział wspólnych dochodów z wyraźnym uprzywilejowaniem Węgier, które miały pokrywać tylko 30% sum potrzebnych na wspólny budżet.