thumb|260px|Rzymska kwinkwerema (wizja artystyczna) Kwinkwerema lub pentera (łac. quinquerēmis [navis]; gr. πεντήρης pentērēs) – rzymska galera o kilku rzędach wioseł, w okresie republiki najczęściej używany typ okrętu wojennego.
Była to rzymska wersja rozpowszechnionego w czasach hellenistycznych wojennego kilkurzędowca, którego pomysł konstrukcji przypisuje się syrakuzańskiemu tyranowi Dionizjuszowi Starszemu toczącemu wówczas walki z Kartaginą. Od sycylijskich Greków przejęty przez Kartagińczyków, został następnie podczas pierwszej wojny punickiej masowo skopiowany przez Rzymian na podstawie znalezionego wraku nieprzyjacielskiego okrętuLionel Casson: Starożytni żeglarze. Warszawa: Iskry, 1965, s. 136–137; 173–174. Por. Polibiusz: Dzieje I 20-21..
Zaliczana przez nich do klasy wiosłowych galer wojennych (navis longa), typowa kwinkwerema miała długość 37 m przy szerokości kadłuba 4 m i głębokości zanurzenia 1,2 mZdzisław Żygulski jun.: Broń starożytna. Grecja – Rzym – Galia – Germania. Warszawa: KAW, 1998, s. 106.. Według Polibiusza (Dzieje I 26, 7) w skład załogi kwinkweremy wchodziło 300 wioślarzy (remiges) i 120 żołnierzyPor. Oktawiusz Jurewicz, Lidia Winniczuk: Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym. Warszawa: PWN, 1970, s. 418..