We wrześniu 1983 został mianowany arcybiskupem tytularnym Volsinium i probibliotekarzem Świętego Kościoła Rzymskiego (od lipca 1984 także proarchiwariuszem Świętego Kościoła Rzymskiego). Odebrał sakrę biskupią 1 listopada 1983 w Watykanie z rąk Jana Pawła II. W maju 1985 papież wyniósł go do godności kardynalskiej, z diakonią San Giorgio in Velabro. Po nominacji kardynalskiej arcybiskup Stickler został pełnoprawnym Bibliotekarzem i Archiwariuszem św. Kościoła Rzymskiego.
W lipcu 1988 przeszedł w stan spoczynku z funkcji w Kurii Rzymskiej; w sierpniu 1990 ukończył 80 lat i utracił prawo udziału w konklawe. W styczniu 1996 został promowany do rangi kardynała prezbitera, zachował diakonię San Giorgio in Velabro w randze tytułu prezbiterskiego na zasadzie pro hac vice. Był zwolennikiem tradycyjnej liturgii przedsoborowej. Od sierpnia 2006, po śmierci kardynała Johannesa Willebrandsa, był najstarszym kardynałem na świecie.
Bibliografia sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
Kategoria:Austriaccy salezjanie Kategoria:Austriaccy kardynałowie Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Rektorzy Papieskiego Uniwersytetu Salezjańskiego Kategoria:Kardynałowie z nominacji Jana Pawła II Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Austrii Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 2007