W Artykułach szmalkaldzkich Luter wyraził przekonanie, że jest to doktryna chrześcijańska, bez której wszystko zostaje utraconeKsięga zgody, cytat za wydaniem ang. Minneapolis 2000, s. 301.. Zwłaszcza przez autorów z początku XIX wieku, takich jak np. J.P. Gabler oraz K.G. Bretschneider, zasada ta była uznana za istotę protestantyzmu. Ukazywali ją jako swego rodzaju „materialną zasadę”. Podczas gdy „formalną zasadą” protestantyzmu jest autorytet Pisma Świętego. Obok sola Scriptura, solus Christus, sola gratia i soli Deo gloria była jedną z pięciu podstawowych doktryn reformacji protestanckiej i powstałych w jej wyniku kościołów protestanckich.
Poprzednicy Lutra Do poprzedników Lutra, głoszących zasadę sola fide, należeli: Klaudiusz z Turynu – (zm. 827), James A. Wylie The History of the Waldenses, Ch. I., James A. Wylie The History of Protestantism, Vol. I, Book I., Ch. V. Piotr Waldo (ok. 1140 – ok. 1217) i waldensi John Wycliffe (ok. 1324 – 1384) i lollardowie Jan Hus (1369 -1415) i husyci