Należy dodać, iż jej rozwój, jakkolwiek zahamowany na początku wieku XIX, nabrał dużego tempa pod jego koniec. Obrazuje to wzrost liczby ludności z powszechnego spisu – o ile w 1864 wynosił on 436 osób, o tyle po 38 latach liczba mieszkańców wsi Strzyży przekroczyła dwa i pół tysiąca. mały|lewo|250px|Plan pruskiego garnizonu z początku XX wieku, widoczny podział na kompleksy budynków zajmowanych przez 1 i 2 Przyboczny Pułk Huzarów, a także okoliczne tereny Wrzeszcza i Strzyży
Zbudowanie koszar – koniec XIX wieku Pruskie formacje wojskowe stacjonujące w Gdańsku, takie jak 5 Pułk Grenadierów, a także 1 Przyboczny Pułk Huzarów i 2 Przyboczny Pułk Huzarów im. Królowej Prus Wiktorii, borykały się z problemem rozbicia siedzib po całym mieście, stąd też postanowiono umieścić je w jednym miejscu. Musiało ono cechować się dobrą lokalizacją – z dostępem do wody i możliwością szybkiego transportu w miejsca manewrów, ważna była też powierzchnia terenu, szczególnie z racji przeznaczenia pod jednostkę konną. Budowane w latach 1893–1896 (według innych źródeł 1890–1896) budynki koszar do dziś zwracają uwagę swoim wyglądem.