W 1671 hrabia de Grignan otrzymał stanowisko namiestnika gubernatora Prowansji i musiał razem z żoną opuścić stolicę Francji. Marie de Sévigné nie mogła pogodzić się z wyjazdem ukochanej córki. Od tej pory co najmniej dwa razy w tygodniu wysyłała do niej listy, uznane po jej śmierci za wybitne dzieła epistolograficzne. Nie straciła jednak zupełnie bezpośredniego kontaktu z córką: już po roku udała się do zajmowanego przez nią zamku Grignan i mieszkała tam przez 12 miesięcy. Niezadowolona jednak z warunków, w jakich mieszkała w Grignan (musiała przebywać w średniowiecznej, nieogrzewanej warowni), powróciła do Paryża i osobiście spotkała się z córką dopiero 17 lat później, gdy ta odwiedziła ją w stolicy. Nie zmieniła dotychczasowego trybu życia, mimo kłopotów ze zdrowiem (reumatyzmu), chociaż z czasem ograniczyła wizyty na dworze królewskim. Zmieniła również miejsce zamieszkania, przenosząc się do paryskiego pałacu Carnavalet, który kazała odremontować.
W 1694 ponownie wyjechała do córki do Grignan, gdzie nieoczekiwanie zachorowała 4 kwietnia 1696 i po kilkunastu dniach zmarła. Została pochowana w grobie rodziny Grignan w tym samym zamku.