28 czerwca 1988 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając diakonię S. Benedetto fuori Porta S. Paolo. W lipcu 1988 został prefektem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej. W maju 1991 przeszedł na stanowisko prefekta Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich, jednocześnie objął honorową funkcję wielkiego kanclerza Papieskiego Instytutu Wschodniego. Brał udział w wielu sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie; na sesji specjalnej dla Kościoła w Libanie (16 listopada–14 grudnia 1995) był jednym z prezydentów-delegatów.
W styczniu 1999 został podniesiony do godności kardynała prezbitera, zachowując dotychczasową diakonię S. Benedetto fuori Porta S. Paolo w charakterze tytułu prezbiterskiego na zasadzie pro hac vice. W listopadzie 2000 zrezygnował z funkcji prefekta Kongregacji Kościołów Wschodnich (zastąpił go patriarcha Ignacy Mojżesz I Daoud), a w październiku 2003 ukończył 80 lat i utracił prawo udziału w konklawe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy dyplomaci Kategoria:Włoscy kardynałowie XX wieku Kategoria:Kardynałowie z nominacji Jana Pawła II Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2019 Kategoria:Współpracownicy Jana Pawła II Kategoria:Włoscy kardynałowie XXI wieku