Aleksander Srebrakowski (ur. 26 lipca 1961) – polski historyk, specjalizujący się w badaniach polonijnych ze szczególnym uwzględnieniem Polaków na Litwie, historii Europy Wschodniej, historii najnowszej, i dziejach kresów wschodnich; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Wrocławskim.
Życiorys Urodził się w 1961 roku we Wrocławiu. Po otrzymaniu matury podjął pracę we wrocławskiej fabryce urządzeń elektrycznych „Dolmel”. Po wprowadzeniu stanu wojennego, od 14 grudnia 1981 roku aktywnie uczestniczył w akcjach strajkowych „Solidarności”. W czerwcu 1982 roku został wcielony do wojska, a po odbyciu służby wojskowej w 1984 roku podjął studia historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim.
W trakcie studiów związany z Niezależnym Zrzeszeniem Studentów. Współpracował z czasopismem NZS Uniwersytetu Wrocławskiego „Akces”. Razem z Piotrem Gomułkiewiczem, Bogdanem Horbalem i Władysławem Stasiakiem wydawał czasopismo „Wichrzyciel” (nr 1, czerwiec 1988 – nr 5 października 1989). W czasie strajków studenckich we Wrocławiu w 1988 i 1989 roku wspólnie z Radosławem Kujawą i Władysławem Stasiakiem kierował strażą porządkową.