Historia Nowa Gwatemala (Nueva Guatemala) została założona w 1776 r. 40 km na północ od zniszczonej przez trzęsienie ziemi dawnej stolicy – Antigua Guatemala (Stara Gwatemala), która była ośrodkiem administracyjnym kapitanii generalnej Gwatemali należącej do Hiszpanii. Znajdowały się w niej liczne barokowe kościoły, klasztory, pałace i kamienice z arkadami. Starą Gwatemalę uznano za najpiękniejsze barokowe miasto poza Europą. W XVII w. rywalizowała z Meksykiem i Limą o miano największej i najbogatszej stolicy Nowego Świata. Mieszkało w niej ponad 60 tys. osób. Jednak w 1773 r. tragiczne trzęsienie ziemi obróciło je w ruinę. Od 1821 r. ta część Ameryki Środkowej uzyskała niepodległość, a miasto ogłoszono stolicą prowincji imperium meksykańskiego Augustyna de Iturbide. W latach 1823–34 było stolicą Zjednoczonych Prowincji Ameryki Środkowej, a ostatecznie niepodległej Republiki Gwatemali. Jednak niedługo potem utraciło znaczenie polityczne i gospodarcze, a stolicę przeniesiono do Quetzaltenango. W latach 1917–18 Gwatemalę kilkakrotnie w ciągu 6 tygodni nawiedzały trzęsienia ziemi, które zniszczyły większość zabudowy. Szybko zaczęto je odbudowywać. Na miejscu tradycyjnych, niskich budowli powstały nowoczesne. Wokół Starego Miasta zostały rozlokowane eleganckie dzielnice mieszkaniowe (głównie w części południowej).