Z każdym rokiem coraz intensywniej angażował się w koncerty i nagrania. Do ostatnich miesięcy życia podejmował nowe projekty jako kompozytor i gitarzysta. W maju 2000 roku nagrał swój ostatni album – Lembrancas („Wspomnienia”) – podsumowanie dorobku wielkiego mistrza brazylijskiej gitarystyki.
Był autorem wielu standardów bossa novy: Apelo, Deixa, Samba triste, Berimbau.
Baden Powell kształcił muzycznie swoich synów: Phillippe Baden Powella de Aquino (pianistę) oraz Louisa Marcela Powella de Aquino (gitarzystę), zawodowych muzyków brazylijskich osiadłych w Paryżu.
Dyskografia 1963 – Baden Powell a vontade 1966 – Os-Afro Sambas 1966 – Tristeza on Guitar 1967 – Poema on Guitar 1970 – Canto on Guitar 1971 – Estudos 1973 – Apaixonado 1988 – Rio das valsas 1996 – Rio a Paris – Live 1974 2000 – Lembrancas 2006 – Baden Powell plays Vinicius de Moraes
Bibliografia Dominique Dreyfus. O violão vadio de Baden Powell. Editora 34. 1999. . .
Linki zewnętrzne Baden Powell – mistrz brazylijskiej gitary
Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Muzyka brazylijska Kategoria:Brazylijscy gitarzyści Kategoria:Brazylijscy kompozytorzy