Wiseł Czambor herbu Rogala (zm. zap. pod koniec 1393Nie żył już 4 lutego 1394, kiedy to funkcję tenutariusza kruszwickiego pełnił Abraham Socha. Zob. Katarzyna Niemczyk, Kilka uwag do genealogii Elżbiety Pileckiej-Granowskiej i jej rodziny, [w:] Idzi Panic, Jerzy Sperka (red.), Średniowiecze polskie i powszechne, t. 1 (5), Katowice 2009, s. 144.) – śląski rycerz, tenutariusz kruszwicki w latach 1390–1393. Syn Henryka Czambora z Kazanowa i Księgienic, z rodu Czamborów (późniejszych Tschammerów, von Tschammer).
Życiorys Po 9 maja 1389 Wiseł Czambor porwał matkę chrzestną króla Polski Władysława II Jagiełły Jadwigę z Melsztyna i jej córkę Elżbietę, którą poślubił. Przed 14 grudnia 1390 zostały one uwolnione przez morawskiego rycerza Jana z Jičina. Jan, uzyskawszy poparcie króla, poślubił Elżbietę, której małżeństwo z Czamborem uznano za nieważne. W międzyczasie, 19 listopada 1390 Czambor, wraz z braćmi Henrykiem i Janem ze Świerczowa, zawarł w Malborku układ z krzyżakami, zobowiązując się do siedmioletniej służby zakonowi wraz ze 100 kopijnikami i 100 strzelcami. Przymierze ponowił 1 stycznia 1391.