Mefedron, 4-MMC, 4-metylometkatynon – organiczny związek chemiczny, pochodna katynonu. Stosowany jako stymulant i empatogen. W obrocie występuje pod postacią kryształków, proszku, tabletek lub kapsułek, zwykle jako chlorowodorek lub siarczan tej aminy.
Efekty działania Mefedron wywołuje: pobudzenie, euforię, otwartość, podniecenie, gonitwę myśli, rozszerzenie źrenic, rumieńce na twarzy, drżenie rąk, gęsią skórkę, pocenie, zmiany temperatury ciała, podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi i zaburzenia rytmu serca, silne pragnienie przyjęcia kolejnej dawki, zaburzenia pamięci krótkoterminowej, szczękościsk, ból przy aplikacji donosowej, realistyczne sny, szybką potliwość rąk, zawroty głowy.
Efekty zażycia przypominają działanie amfetaminy lub ecstasy, ale także ze względu na krótszy czas działania są porównywane do kokainy.
Farmakologia Uważa się, że właściwości pobudzające mefedronu wynikają z jego zdolności do oddziaływania z transporterami dopaminy (DAT) i transporterami noradrenaliny (NET), podczas gdy działanie empatogenne prawdopodobnie wiąże się z jego aktywnością wobec transportera serotoniny (SERT). Oddziaływując z transporterami NET, DAT i SERT mefedron uwalnia neuroprzekaźniki, sprzyjając wypływowi neuroprzekaźnikowych monoamin z cytoplazmy do szczeliny synaptycznej.