Kadłub sondy ma kształt walca o średnicy 1,6 m i wysokości 0,8 m. Wyposażony jest on w dostarczające mu energii ogniwa słoneczne, systemy łączności i silniki korekcyjne. Wzdłuż boku kadłuba, jak na bębnie, złożone były podczas startu elementy żagla. Sonda jest stabilizowana obrotowo. Na pokładzie kadłuba sondy znajduje się także detektor rozbłysków gamma (Gamma-Ray Burst Polarimeter, GAP) o masie 3,7 kg.
Żagiel złożony jest z czterech płatów o kształcie trapezoidalnym. Po pełnym rozłożeniu przybrał on kształt kwadratu o boku wynoszącym 14,1 m i przekątnej 20 m. Jego całkowita powierzchnia wynosi 173,63 m². Żagiel został wykonany z dwóch rodzajów poliimidów o grubości 7,5 μm. Do jego wierzchołków zostały przymocowane cztery ciężary, które regulowały działającą na żagiel siłę odśrodkową i moment bezwładności. Z kadłubem sondy żagiel połączony jest za pomocą lin. W pobliżu wierzchołków umieszczone zostały elementy ciekłokrystaliczne, o zmieniającym się pod wpływem przyłożonego napięcia współczynniku odbicia światła, które służyły do sterowania położeniem żagla. Około 5% powierzchni żagla pokrywają eksperymentalne cienkowarstwowe ogniwa słoneczne wykonane z amorficznego krzemu, o grubości 25 μm. Miały one generować prąd o mocy prawie 500 W.