Estera Golde-Strożecka, ps. Doktorka, Etka, Irena, Miłaszewska, Pedagog (ur. w Płocku, zm. 2 września 1938 w Paryżu) – polska i francuska działaczka socjalistyczna i komunistyczna, lekarka, uczestniczka wojny domowej w Hiszpanii.
Życiorys Urodziła się w zamożnej rodzinie kupieckiej jako Estera Golda, córka Beniamina (zm. 1905) i Liby Ruchli z domu Goldsztejn. Miała siostrę – Cecylię i brata Juliusza. Mieszkała w Płocku przy ul. Więziennej nr 254c. Zdała maturę w 1888 i wyjechała do Genewy, a następnie do Paryża. Na początku lat dziewięćdziesiątych przyjeżdżała do kraju, gdzie w kółkach socjalistycznych prawdopodobnie poznała swojego przyszłego męża Jana Strożeckiego. Od 1893 należała do utworzonej w Paryżu polskiej organizacji socjalistów, w której działali także Cezaryna Wojnarowska, Kazimierz Kelles-Krauz i Stanisław Grabski. W tym samym roku za agitację socjalistyczną w Królestwie Kongresowym została aresztowana i uwięziona w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Po zwolnieniu z aresztu za kaucją 5.000 rubli wróciła do Paryża, gdzie z Kelles-Krauzem założyła paryską sekcję Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich.