Jerzego, niebieski – barwa jego płaszcza, czerwony – barwa tarczy). Pierwszy rosyjski okręt Orioł (Orzeł), odbudowany przez ojca Piotra Wielkiego – cara Alekseja Michajlowicza Romanowa – w roku 1667 także miał flagę biało-granatowo-czerwonych kolorów.
W latach 1699–1883 biało-granatowo-czerwona flaga była używana jako flaga narodowa, nie miała jednak statusu oficjalnego. W roku 1858 przez cesarza Aleksandra II była wprowadzona czarno-żółto-biała flaga państwowa (kolorów herbu Imperium Rosyjskiego oraz dynastii Romanowów), która nie zyskała popularności – powszechnie używane były obie flagi.
Statut oficjalny jako Flaga Narodowa biało-granatowo-czerwony sztandar otrzymał 7 maja 1883 decyzją cara Aleksandra III. Biało-granatowo-czerwona flaga była zatwierdzona jako Oficjalna Flaga Rosji tuż przed koronacją Mikołaja II w 1896. W 1914, w celu wzmocnienia patriotyzmu (w tym samym roku rozpoczęła się I wojna światowa), dodano w kantonie godło rosyjskie. Taka flaga nigdy nie była oficjalnym sztandarem Rosji, lecz przeznaczona była dla używania jako prywatna flaga narodowa.