Armia Skonfederowanych Stanów Ameryki (ang. Confederate States Army) – część sił zbrojnych Skonfederowanych Stanów Ameryki, podczas wojny secesyjnej.
Przeszła dwie fazy organizacyjne – początkowo ustanowiona jako Tymczasowa Armia Skonfederowanych Stanów (Provisional Army of the Confederate States), aktem Kongresu z 28 lutego 1861 roku, a następnie jako Armia Skonfederowanych Stanów Ameryki (Army of the Confederate States of America ), aktem z 6 marca tego samego roku.
Organizacja Z powodu zniszczenia siedziby głównego dowództwa w Richmond w 1865 roku trudno jest określić dokładną siłę bojową armii. Szacunkowe wyliczenia określają liczebność na poziomie od 500 000 do 2 000 000 ludziEichner i Eichner, Civil War High Commands, s. 71.. W ciągu czterech lat ogłaszane były następujące pobory: 6 marca 1861: 100 000 ochotników i milicji; 23 stycznia 1862: 400 000 ochotników i milicji; 16 kwietnia 1862, I akt poborowy: pobór wszystkich białych mężczyzn w wieku od 18 do 35 lat, na czas trwania działań wojskowychEichner i Eichner, Civil War High Commands, s. 25.; 27 września 1862, II akt poborowy: poszerzenie widełek wiekowych (od 18 do 45 lat)Eichner i Eichner, Civil War High Commands, s. 26. z terminem obowiązywania od 15 lipca 1863; 17 lutego 1864, III akt poborowy: wiek 17–50Eichner i Eichner, Civil War High Commands, s.