Wacław Bliziński (ur. 28 lipca 1870 w Warszawie, zm. 21 października 1944 w CzęstochowieUrząd Stanu Cywilnego w Częstochowie, akt zgonu nr 353/1944/I) – ksiądz prałat, założyciel instytucji spółdzielczych, kulturalnych i oświatowych, działacz społeczny i polityk ludowy, spółdzielca; proboszcz w Liskowie k. Kalisza, działacz ludowy; poseł (1919–1922) i senator (1938–1939).
Życiorys Był synem Mateusza i Magdaleny z Warychowskich (wychowanki sióstr Szarytek z Przasnysza). Wychowany do życia zgodnie z zasadami chrześcijańskimi i szacunku do tradycji narodowych.
W 1879 roku rozpoczął naukę w gimnazjum, z którego został relegowany za manifestowanie patriotyzmu. W 1887 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku, gdzie był jednym z założycieli i redaktorów tygodnika „Lustro”. W sierpniu 1892 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ks. biskupa Aleksandra Bereśniewicza, następnie został wysłany na parafię do Zagórowa, w grudniu 1892 roku do Cieszęcina w powiecie wieluńskim i kolejno do Włocławka na stanowisko wikariusza katedry i urzędnika Konsystorza Generalnego. Po sześciu latach został skierowany na probostwo do Liskowa, gdzie przybył 5 stycznia 1900.