Funkcję tę sprawował do maja 1992.
18 maja 1992 należał do grupy sześciu metropolitów (spośród ogólnej liczby trzynastu), którzy wypowiedzieli posłuszeństwo patriarsze Maksymowi, rozpoczynając schizmę w kościele bułgarskim. 1 lipca 1996 w cerkwi św. Paraskewy w Sofii został ogłoszony pierwszym patriarchą synodu alternatywnego.
Autor dzieł o tematyce pastoralnej i hagiograficznej.
Zmarł 10 kwietnia 1999 r. w Sofii. Został pochowany obok „Soboru Wprowadzenia do Matki Bożej” w Błagojewgradzie.
Dzieła 1981: Света Богородица - живот и прослава Неофит Рилски За Библията
Bibliografia Борис Цацов, Архиереите на Българската православна църква, Sofia 2003. Joaquim Carvalho, Religion and power in Europe: conflict and convergence, Edizioni Plus, 2007. Richard Crampton, A Concise History of Bulgaria, Cambridge University Press 2005, s. 219. Chronologia schizmy w Kościele bułgarskim
Kategoria:Metropolici newrokopscy Kategoria:Biskupi Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego (Synodu alternatywnego) Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Sofijskiego Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Zakonnicy Monasteru Rylskiego