szer. Chajdarow Sachob Saatowicz – szer. Andriej Michajłowicz Czychunow – szer. Czutanow Abdurachman Tażiewicz – kapr. Szapowałow Jurij Nikolajewicz – szer.
Po bitwie O tragedii 1 kompanii nikt w ZSRR nie wiedział. Pierwsze informacje na ten temat zaczęły pojawiać się w Rosji dopiero w połowie lat 90. XX w., mimo to jednak wciąż pozostaje ona jednym z najmniej znanych epizodów wojny w Afganistanie.
Decyzja o posłaniu do akcji oddziału była i jest po dziś dzień ostro krytykowana. Nieoficjalnie w czasach ZSRR i głośno po jego upadku. Podkreśla się brak bojowego doświadczenia zarówno żołnierzy jak i dowódców jednostki, brak właściwego rozpoznania i wsparcia, fatalną łączność. Krytycy zwracają również uwagę na fakt, że specnaz był wysoce wyspecjalizowaną formacją bojową, przeznaczoną do wyrafinowanych działań o charakterze dywersyjnym i desantowo-szturmowym i w ogóle nie powinien był brać udziału w pacyfikacyjnej akcji o charakterze policyjnym.