Ta ostatnia zetknęła się z Cianciarą jako słuchaczka kursu Polskiego Czerwonego Krzyża dla sióstr Pogotowia Sanitarnego, w czasie odbywania stażu w Szpitalu Okręgowym w Warszawie w 1936; swojego przełożonego opisywała jako człowieka „średniego wzrostu, postawnego, dość przystojnego”, o „kapitalnym poczuciu humoru”, szczególnie życzliwego dla rekrutów (sprawował stałą opiekę nad salami żołnierskimi Szpitala Okręgowego, oficerów leczył w charakterze konsultanta).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”.
Przypisy
Bibliografia Ewa i Mirosław Zwolińscy, Słownik biograficzny regionu częstochowskiego, tom I, Wydawnictwo Oddziału PTTK przy Hucie „Częstochowa” w Częstochowie, Częstochowa 2002, s. 27 (z fotografią). Edward Jędrzejewski, Dr med. Henryk Cianciara (1895–1962), [w:] „Częstochowska Gazeta Lekarska”, 2003, nr 1 (wersja elektroniczna, z fotografią, dostęp: 25 stycznia 2010). Rocznik oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 326. Hanna Odrowąż-Szukiewicz, Powszednie dni niepowszednich lat, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1984, s. 32–35. Wiesław Jan Wysocki, Edward Śmigły-Rydz. Malarz i poeta, Oficyna Wydawnicza „Rytm”, Warszawa 1997, s.