Obraz może być zakwalifikowany do Sacra Conversazione, choć Tycjan zrewolucjonizował dotychczasowy układ kompozycyjny przesuwając postać Matki Boskiej na prawą stronę, dzięki czemu uzyskał dwa efekty: pierwszy – pozwoliło mu to na ukazanie różnych szczebli władzy i bogactwa oraz drugi – wchodzący głównym wejściem do kościoła wierny w pierwszej kolejności zauważa Matkę BoskąTycjan znał miejsce docelowego umiejscowienia obrazu i mógł dzięki temu tak zaplanować kompozycję płótna.. W centralnej części obrazu znalazł się św. Piotr, u stóp którego leżą klucze, symbol władzy papieskiej. Wzrok Apostoła, jak i Marii skierowany jest na donatora Jacopa, robiąc z niego swojego orędownika. Mały Jezus skierowany przodem do widza, spogląda na św. Franciszka, który poprzez gest rozłożonych rąk staje się orędownikiem pozostałych fundatorów. Fundator Jacopo zajmuje tu jednak pozycję uprzywilejowaną, znajduje się po prawicy Jezusa i przed tronem. Usytuowanie tronu po prawej stronie, a nie od przodu jak zwykle jest kolejną innowacją Tycjana. Uprzywilejowana pozycja jednego z braci wynika również z jego dotychczasowych dokonań. Był on dowódcą papieskiego kontyngentu podczas bitwy morskiej z Turkami. Aluzja do tych wydarzeń jest chorągiew trzymana przez rycerza, św. Antoniego Padewskiego.